یادداشتهای همینجوری من

گزیده ای از سخنان اشو

2008-10-02T18:42:00.001-04:00

گزیده ای از سخنان اشو که به دوستان علاقمند تقدیم میکنم
ترجمه دوست خوبم آقای محسن خاتمی
برای دیدن کتاب در فرمت pdf اینجا کلیک کنید

پاواراتی هم رفت

2007-09-16T23:07:00.000-04:00

پاواراتی هم رفت ... و چه حیف که دنیایی از وجودش محروم شد! بعقیده من و البته بسیاری دیگر پاواراتی خدمت بزرگی به موسیقی کلاسیک کرد چرا که آن را دوباره زنده کرد. موسیقی کلاسیکی را که امروزه فقط در آسانسور ها و توالت های عمومی میتوان شنید! او با همراهی با خواننده های مطرح پاپ پرده سیاه متعصبانه ای که بر سر موسیقی کلاسیک کشیده شده بود را کنار زد و سبک جدیدی ایجاد کرد که با زندگی امروزه سازگارتر بود . امروزه عده زیادی موسیقی اپرا به نام او میشناسند. پاواراتی رفت.. اما نمرد. مردان بزرگ نمیمیرند.؛
پاواروتی به نقل از بی بی سی نیوز

پرندیات + نتیجه اخلاقی

2007-05-04T04:46:00.000-04:00

آخ که دیروز چه روز خسته کننده ای بود! ساعت 9 شب باتریم تموم شد! منتها از بخت خوش حدود ساعت 3 صبح اینقدر فکرای عجیب و غریب تو ذهنم چرخید که از خواب بیدار شدم و دیگه هم خوابم نمیبره! میدونید...چند وقتیه که روزهام خیلی خشن شدن همش احساس میکنم دارم با همه چی میجنگم ! البته احساس که چه عرض کنم ! ولی فکر کردم، انگارجنگ چیز بدی هم نیست ها! دیگه داره خوشم میاد، آخه میخوام عاشق زندگی باشم! اون خدا نیامرز هم راست میگفت که جنگ برای ما یک نعمت بود! آخه از وقتی که من به یاد دارم هر کسی سر راه ما قرار گرفت گفت باید جنگید ! باید با موانع جنگید، با سختیها جنگید،با دشمن جنگید،با بدیها جنگید... با دوست؟! نه نه نه با دوست نباید جنگید دوستو باید دوسش داشت باید بوسش کرد! اما هیچکس نفهمید مرز بین دوست و دشمن کجاست؟! مرز بین خوبی و بدی کجاست؟! خدا مرز بندیهارو مشخص نکرد و حکمتی در کار بود!اصلا کسی نگفت اگه همین چیزایی که باید باهاشون جنگید رو از زندگی بگیری دیگه چی باقی میمونه ازش؟ خدایا قربونت برم که چی آفریدی! یه عده موجود گیج و یه روزگار زبون نفهم و بزن و برقص! چه حالی میده تماشاش..! بهرحال هـــــــــــــــــمش نعمت خداست خدا رو شــــــکر!؛ اصلا میدونی .. بعقیده من در واقع هیـــچ انسانی هم بد نیست فقط گـــــــــــــاهی... از آدمها رفتارهای بدی سر می زند مثلا عصبانی می شوند و همدیگر را می كشند!؛........................ (نتیجه اخلاقی:باید مثبت نگر بود)؛

------

تقدیم به پلنگ مادران حال و آینده

وقتی که صحبت از حیات وحش میشه فقط یه تصویر در ذهن ما مجسم میشه فکر میکنم با دیدن این فیلم کوتاه تصویر دیگه ای هم رو بشه مجسم کرد !(نتیجه اخلاقی: مادر حتی از نوع پلنگش هم مادره !) ؛ دانلود

نوروز بر همگی مبارک باد

2007-03-19T22:19:00.000-04:00

مادرم ؛گندم درون آب می ریزد

پنجره بر آفتاب گرمی آور می گشاید

خانه می روبد

غبار چهره آیینه ها رامی زداید

تا شب نوروز

خرمی در خانه ما پا گذارد

زندگی برکت پذیرد با شگون خویش

بشکفد در ما و سر سبزی برآرد

ای بهار ای میهمان دیر آینده

کم کمک این خانه آماده است

تک درخت خانه همسایه ما هم؛

برگ های تازه ای داده است

گاه گاهی هم

همره پرواز ابری در گذار باد

بوی عطر نارس گلهای کوهی را

در نفس پیچیده ام آزاد

این همه می گویدم هر شب

این همه می گویدم هر روز

باز می آید بهار رفته از خانه

باز می اید بهار زندگی افروز

سیاوش کسرایی

سلام دوستان ؛ آرزو میکنم همراه با تازگی طبیعت، دلهای شما هم مملو از تازگی و سبزی باشه

سال نو رو به همگی تبریک میگم .؛

سلام دوباره

2007-03-17T00:49:00.000-04:00

سلام دوستان خوبم ، راستش از بس که غیبتم طولانی شد دیگه روم نمیشد بیام ! اینقدر گرفتاریهام زیاد شده که واقعا نمیتونم تمرکز کنم روی هیچ چیز دیگه! دوست هم ندارم بیام و چرت و پرت بنویسم ولی تا اونجایی که وقت کردم به شما سر زدم گرچه میدونم که خیلی از بلاگ و شما دوستان دور افتادم. قول بیخودی نمیدم اما ایشالا یکم از فشار کاریم کم شه باز هم زود به زود سر میرنم . مطمئنا اگر برای من کامنتی بگذارید میبینم و جواب هم میدم .؛ سال نو هم که داره میاد و تو وطنمون هم حتما حال و هوا بهاری شده ، راستش اینجا که هیچ خبری از بهار نیست ! با اجازتون از دیروز برف و کولاکی شده که نگو و نپرس امروز اصلا جرات نکردم از خونه بیرون برم . پس جای من هم از حال وهوای بهاری اونجا لذت ببرید .؛ الان هم که اومدم گفتم دست خالی نیام واسه همین هم یه کتاب خیلی خوب براتون اوردم که مطمئنم اکثرا اگه نخونده باشینش در موردش شنیدین ! کتاب قلعه حیوانات یکی از پر معنی ترین کتاب هایی هست که تا حالا خوندم چند سال پیش که خوندمش هنوز هم جزء به جزئش حفظم هست . پس اگه نخوندینش توصیه میکنم حتما بخونید . راستی ترجمه فارسی هم هست . تا جایی که یادم میاد تا چند سال پیش در ایران ممنوع الچاپ بود ! حالا رو نمیدونم !, واما داستان در مورد حیوانات یک مزرعست که تصمیم میگیرند انقلاب کنند، مزرعه دار رو بیرون بندازن و همه امور رو خودشون به دست بگیرند وحتی کارشون از این هم بالاتر میره و میخوان انقلابشون رو به مزرعه های دیگه هم صادر کنند ! اما آخر داستان خیلی جالبه !نمیگم که بخونید. نویسنده این کتاب جورج ارووٍل یه نویسنده انگلیسی هست که بعقیده من نویسنده ای بسیار داناست . پیشاپیش هم سال نو رو به همه شما دوستانم تبریک میگم . ؛

بخونید

دانلود کنید

این کاریکاتور رو هم خوب ببینید .. کتاب رو که خوندید مفهومش رو بهتر میفهمید !؛

بقیه کتابهای جورج ارول به زبان اصلی

Orwell, George, 1903-1950: Animal Farm (1946) (text in Australia; NO US ACCESS)
Orwell, George, 1903-1950: Burmese Days (1934) (text in Australia; NO US ACCESS)
Orwell, George, 1903-1950: A Clergyman's Daughter (1935) (text in Australia; NO US ACCESS)
Orwell, George, 1903-1950: Coming Up for Air (1939) (text in Australia; NO US ACCESS)
Orwell, George, 1903-1950: Down and Out in Paris and London (1933) (text in Australia; NO US ACCESS)
Orwell, George, 1903-1950: Fifty Orwell Essays (through 1950) (text in Australia; NO US ACCESS)
Orwell, George, 1903-1950: Homage to Catalonia (1938) (text in Australia; NO US ACCESS)
Orwell, George, 1903-1950: Keep the Aspidistra Flying (1936) (text in Australia; NO US ACCESS)
Orwell, George, 1903-1950: Nineteen Eighty-Four (1949) (text in Australia; NO US ACCESS)
Orwell, George, 1903-1950: Politics and the English Language (1946; book form 1947) (text in Australia; NO US ACCESS)
Orwell, George, 1903-1950: The Road to Wigan Pier (1937) (text in Australia; NO US ACCESS)

این هم یک لینک جالب از کتابهایی بسیار با ارزش به زبان انگلیسی

2006-10-25T01:46:00.000-04:00

بالاخره بلاگ درست شد. خواستم به ورژن جدید بلاگر سویچش کنم که همه چیز بهم ریخت و حتی دیگه اجازه نمیاد که لاگین شم ! بدنبال این داستان در ملاقاتی که با انیش "انیشتن" داشتم به من گفت که خیلی علاقمند شده روی بلاگ من یه تحقیقاتی بکنه . قبول ندارید ؟ بفرما

اگه شما هم خواستید باهاش ملاقات کنید این هم آدرسش . قرار قبلی نمیخواد، فقط بگین آزاد ما رو فرستاده . حله !؛

http://www.hetemeel.com/einsteinform.php
انیشتن

__________________

و اما نکته ای که فکر کردم باید یهش اشاره کنم اینه که اینطور که متوجه شدم خبر مربوط به آبگیری سد سیوند واقعی نبوده و من هم بدلیل مشکلی که با لاگین شدن به بلاگم داشت نتونستم که اون پست رو بردارم و یا توضیحی در این مورد بدم و لاجرم مدتی روی بلاگم بود . با عرض معذرت. حالا خدا رو شکر که خبر واقعی نبود ولی به همین شکلی که پیش میره شاید هم پاسارگاد کاملا زیر آب نره اما از بین رفتن آثار تاریخی و باستانی اون منطقه امری اجتناب ناپذیره من لینکی از سایت زیر داده بودم که متوجه شدم این سایت در ایران فیلتر شده با اینکه این سایت سیاسی نیست و هیچ توهینی هم به نامسئولان مملکت نمیکنه و فقط در زمینه حفظ آثار باستانی پاسارگاد فعالیت میکنه البته میبخشد " تشویش اذهان عمومی" یادم رفته بود.!؛

http://savepasargad.blog.com/

بهرحال اگه میخواین یکم ذهنتون مشوش شه میتونین مطالب این سایت رو از بلاگ من بخونید

2006-09-30T20:55:00.000-04:00

سلام دوباره و با عرض شرمندگی از غیبت طولانی که داشتم . راستش اینقدر گرفتار روزگار شدم که فرصتی برای نوشتن باقی نمونده ! مخصوصا تو این چند ماهه اخیر که گذشت زمان رو فقط از تقویم میتونم متوجه بشم ! گاهی فکر میکنم توی سراشیبی زمان افتادم ! همیشه وقت کم دارم حتی وقتهایی که تا ساعت 2 -3 نیمه شب کار میکنم !نه اینکه ناراضی باشم اتفاقا از کارم لذت میبرم ؛ فقط از اینکه زمانم با این سرعت داره میگذره ناراضیم .. همش احساس میکنم خیلی کارها هست که هنوز انجامشون ندادم و وقتم خیلی کمه ! امروز شنبه بود و تعطیل بودم تصمیم گرفتم همشو با تنبلی بگذرونم ! واقعا به یه روز تنبلی نیاز داشتم الان هم ناراضی نیستم..!؛

شاید چند وقته دیگه یه صفحه بلاگم رو اختصاص بدم به گرافیک و فتوگرافی اگه یه کم وقت آزاد گیر بیارم البته !؛

راستی جدیدا لاین جدیدی ازعکاسی حرفه ای رو شروع کردم، احساس میکنم با دنیای جدیدی آشنا شدم که خیلی برام جالبه ؛ هیچ وقت تا حالا اینقدر جدی به این موضوع فکر نکرده بودم اما مدتی هست که شدیدا فکرمو مشغول کرده و البته وقتم رو هم. خوشحال میشم اگه شما هم در این زمینه فعالیت میکنید بتونیم با هم تبادل تجربیات کنیم .؛

یه موضوع جالب که چند دقیقه پیش بهش بر خوردم بلاگ فضایی انوشه انصاری بود که به سلامتی به زمین برگشت وکلی از خاطرات و فیلمها و عکسهای فضاییشو توی بلاگش گذاشته که به زبان فارسی و انگلیسی هم هست . خبرش رو توی صفحه اول یاهو خوندم و از این بلاگ سر در اوردم حتما بخونید خوشتون میاد

http://spaceblog.xprize.org/

http://www.anoushehansari.com/persian/blog.php

شاد باشید

2006-08-06T19:58:00.000-04:00

مطلب زیر گزیده ای از کتاب عطیانگر اوشو فیلسوف نیک اندیش هندیست که به دوست خوبم انسان طاغی تقدیم میکنم:؛

عشق از همین تنهابودن برمی خیزد ..تعجب می کنی وقتی این را می شنوی زیرا تنها انسانی که سرشار از خوشی است می تواند عشق بورزد. فقط انسانی که از سرور بسیار سرشار است می تواند سهیم شود و به کسی هدیه ای بدهد. عشق چیزی جز یک سهیم شدن مسرت و شادی نیست ولی تو نخست باید مرکز وجودت را بیابی ماتوالا، تو می پرسی، چه می توانم بکنم؟ آیا تنهابودن راه من است؟ یقیناٌ راه تو نیز هست، ولی این راه همه است. تنها راه است. ولی به یاد بسپار که بین تنهایی و تنهابودن تمایز بگذاری: تنهایی بیماری است و باید ازبین برود؛ تنهابودن یک انقلاب عظیم است . آزادی از همه، وابسته نبودن به هیچ چیز، بدون اینکه روی چیزی تثبیت شده باشی. تو برای خودت کفایت می کنی: نیاز به هیچ چیز دیگری نیست به یاد دیدار اسکندر کبیر با دیوژن افتادم. دیوژن عادت داشت برهنه بگردد. خارج از هندوستان، شاید او تنها کسی باشد که بتوان او را با ماهاویرا مقایسه کرد.؛ در هندوستان مرشدان بسیاری بوده اند که برهنه زندگی کرده اند، ولی غرب فقط یک نفر را می شناسد: دیوژن. و آنان او را نادیده گرفته اند، فلسفه اش را نادیده گرفته اند. ولی او چنان انسان نادری بود که حتی اسکندرکبیر هم می خواست با او دیدار کند، زیرا داستان های زیبایی در مورد این مرد شنیده بود .؛ او شنیده بود که دیوژن در روز با چراغی روشن در دست، در شهر پرسه می زند. و هرگاه کسی از او سوال می کرد که "این چه کار بی معنی است؟ اول اینکه برهنه هستی و دوم اینکه در روز به این روشنی با چراغ روشن در شهر می گردی؟" دیوژن عادت داشت بگوید، "من برهنه هستم زیرا که لباس یک وابستگی بود. من باید از کسی درخواست می کردم و این را دوست ندارم. و فقط چند سال طول کشید تا من به تغییرات فصل خو گرفتم، درست مانند حیوانات. اینک تابستان را احساس نمی کنم، باران را احساس نمی کنم، زمستان را احساس نمی کنم، بلکه برعکس از تغییرات فصل ها لذت می برم. و این چراغ روشن را به این دلیل حمل می کنم که به دنبال انسان اصیل هستم. می خواهم چهره ی همه را ببینم که آیا نقاب است یا نه ؛ و مردم از او می پرسیدند، آیا کسی را با چهره ی اصیل یافته ای؟ او گفت، هنوز نه ! اسکندر شنیده بود که او در ابتدا یک کاسه ی گدایی حمل می کرد درست مانند گوتام بودا. یک روز چون تشنه بود به سمت رودخانه رفت. تابستانی داغ بود و او بسیار تشنه؛ و همچنانکه به رودخانه نزدیک می شد، سگی دوان دوان از کنارش رد شد و به درون رودخانه پرید و شروع کرد به نوشیدن آب .؛ دیوژن فکر کرد، "عالی است! نه هیچ کاسه ای و نه هیچ چیز. او پشت سر من بود و از من جلو زد. اگر یک سگ بتواند بدون کاسه ی گدایی زندگی کند، این دون شرافت من است که کاسه ی گدایی را حمل کنم." نخست آن کاسه را به درون رودخانه پرتاب کرد و سپس به رودخانه پرید، مانند آن سگ، و آب نوشید. گفته بود، "چه لذتی داشت!"اسکندر چنین داستان هایی در مورد او شنیده بود. پس وقتی که به هندوستان می آمد و در راه شنید که دیوژن در آن نزدیکی ها در کنار رودخانه ای زندگی می کند، اسکندر توقف کرد و گفت، "می خواهم این مرد را ببینم. نمی خواهم این فرصت را از دست بدهم. در مورد او خیلی چیزها شنیده ام.؛ صبح بود، یک صبح زمستانی و خورشید در حال طلوع بود. دیوژن روی ساحل رودخانه دراز کشیده بود و حمام آفتاب می گرفت. وقتی اسکندر به او نزدیک شد، او حتی نایستاد. اسکندر گفت، "من خیلی چیزها در مورد تو شنیده ام و عاشق تمام آن لطایف در زندگی تو هستم. می خواستم تو را ببینم و فقط با دیدن تو احساس می کنم که تو انسان زیبایی هستی .؛ دیوژن بدنی بسیار زیبا داشت، تقریباٌ مانند مجسمه ها. و او چنان شادمان بود که اسکندر گفت، "مایلم هدیه ای به تو بدهم. تو فقط درخواست کن: هرچه که بخواهی! خجالت نکش. هرچه که بخواهی حتی اگر تمام پادشاهی مرا بخواهی
به تو خواهم داد.؛ دیوژن خندید و گفت، "این چیزی نیست که من از خواستنش خجالت بکشم. من از تو چیز دیگری خواهم خواست.... برای همین است که خجالت می کشم بگویم؛ اسکندر گفت، "تو فقط بگو.؛ دیوژن گفت، "فقط قدری کنار بایست، زیرا تو مانع رسیدن نور آفتاب به من می شوی و من دارم حمام آفتاب می گیرم و حالا وقت ملاقات با من نیست." و چشمانش را بست .؛ این تنها چیزی بود که او از یک فاتح جهان درخواست کرده بود. اسکندر می باید در برابر او احساس حقارت کرده باشد. او ابداٌ توجهی به پادشاهی اسکندر نداشت، و با این وجود خجالت می کشید که چنین درخواست کوچکی از او بکند: "فقط قدری کنار بایست. دارم حمام آفتاب می گیرم .؛ چنین مردمی زیبایی تنهابودن را شناخته اند. آنان ازهیچ چیز گرانبار نیستند. من نمی گویم که شما باید برهنه باشید و باید تمام دارایی هایتان را دور بریزید. گاه گاهی یک دیوژن خوب است. ولی به یقین به شما می گویم که نباید تصاحبگر باشید. دارایی ها مهم نیستند، شما نباید تصاحبگر باشید. می توانید از تمام چیزهایی که جهان هستی در دسترس قرار داده استفاده کنیدولی به آن ها وابسته نباشید .؛ من در تمام دنیا بخاطر آن نودوسه رولزرویس محکوم شده ام ولی هیچکس به خودش زحمت نداده تا توجه کند که من به عقب نگاه نکرده ام تا ببینم برسر آن نودوسه رولزرویس چه آمده است! می توانی تمام دنیا را در دست داشته باشی؛ ولی نکته ی واقعی این است: وابسته نباش. من هرگز به عقب نگاه نکرده ام .؛ تعدادی از سالکین حتی چند تا از آن رولزرویس ها را خریداری کرده اند با این فکر که اگر من به آن ها نیاز پیداکردم بتوانند دوباره آن ها را به من هدیه بدهند. آنان برای من نامه نوشته اند و تلفن زده اند که، " ما یکی از آن اتوموبیل ها را داریم و از آن استفاده نمی کنیم. آن را نگه داشته ایم: اگر آن را بخواهیدگفتم، "آنچه رفته، رفته است. از آن استفاده کنید؛ از آن لذت ببرید. فقط به یاد داشته باشید که مرشد شما هرگز برای هیچ چیز به عقب نگاه نکرد.؛ نکته ی واقعی این نیست که شما هیچ چیز را مالک نباشید فقط تصاحبگر نباشید. از همه چیز این دنیا لذت ببرید برای شما است؛ ولی طوری لذت ببرید که از لحظه لذت می برید آن را تصاحب نکنید. مانند آن دو مرد مست نباشید که در شبی که ماه تمام در آسمان بود در کنار درختی دراز کشیده بودند و از نور ماه لذت می بردند. یکی از آنان گفت، "گاهی فکر می کنم که ماه را بخرم." دیگری گفت، "فراموشش کن، چون من آن را نمی فروشمفقط لذت ببرید.. چرا زحمت خرید و فروش را بکشید؟ تنهابودن تو یک تجربه ی عمیق و درونی است. این تجربه ی معرفت خودت است. حتی سایه ای از دردو رنج در آن نیست. سرور خالص است، برکت خالص است: گویی که خداوند برتو بارش دارد. فقط وقتی تنها هستی خداوند برتو بارش می کند فقط آنوقت.؛ بنابراین، ماتوالا، به یاد بسپار که این تنها راه به سرور است، به آزادی، به حقیقت، به خداگونگی، به زندگی ابدی. به هیچ چیز معتاد نشو و از نظر روانی روی هیچ چیز تثبیت نشو ؛ چه پدر باشد و چه مادر و چه دوست.؛ هروقت مردمی را می بینم که روی چیزی تثبیت شده اند ؛ و کمتر مردمی هستند که چنین نباشند، همیشه به یاد کودکان خردسال در ایستگاه های راه آهن و یا در فرودگاه ها می افتم که عروسکشان را با خود حمل می کنند کثیف و بدبو و روغنی مانند ایتالیایی هایی که پر از اسپاگتی هستند! ولی آنان به این عروسک ها می چسبند و بدون آن ها نمی توانند بخوابند. هرکجا بروند باید آن عروسک را باخود ببرند .؛. شما نیز عروسک های خودتان را دارید، ولی آن ها مریی نیستند. برای کودکان خردسال خوب است ولی فرد باید از این حالت روانی کودکانه بیرون بیاید، باید بیشتر بالغ شود .؛ هیچ کاتولیکی نمی تواند بالغ باشد، هیچ فرد مذهبی نمی تواند بالغ باشد، زیرا همیشه آن عروسک ..خدا بالای سر اوست. آنان نمی توانند بدون یک فرضیه ی کاذب، بدون یک دروغ زندگی کنند. ولی دروغ ها کمک می کنند نوعی تسلی به شما می دهند.؛
جویای تسلی و تسلیت یافتن یعنی عقب مانده بودن. از این عقب ماندگی بیرون بیا و بالغ شو.؛
عصیانگر , اوشو

ترجمه دوست خوبم آقای محسن خاتمی)؛)

2006-07-15T05:04:00.001-04:00

من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو
پیش من جز سخن شمع و شکر هیچ مگو
سخن رنج مگو جز سخن گنج مگو
و از این بی خبری رنج مبر هیچ مگو
دوش دیوانه شدم عشق مرا دید و بگفت
آمدم نعره نزن جامه مدر هیچ مگو
گفتم ای عشق من از چیز دگر میترسم
گفت آن چیز دگر نیست دگر هیچ مگو
من به گوش تو سخنهای نهان خواهم گفت

سر بجنبان که بلی جز که به سر هیچ مگو
گفتم این روی فرشتست عجب یا بشر است
گفت این غیر فرشتست و بشر هیچ مگو
گفتم این چیست بگو زیر و زبر خواهم شد

گفت میباش چنین زیر و زبر هیچ مگو

ای نشسته تو در این خانه پر نقش و خیال

خیز از این خانه برو رخت ببر هیچ مگو

...

نمیدونم این شعر از کی هست اما نمیخوام هیچ وقت از یادش ببرم

دیروز خیلی وحشتناک بود ولی خدا رو شکر این کابوس تا سپیده امروز ادامه پیدا نکرد

امیدوارم دیگه تکرار نشه .؛

بازم اومدم و ... بازم دلم پره

2006-07-05T18:46:00.000-04:00

چند وقتی بود که چیزی ننوشته بودم فکر میکنم گذشته از گرفتاریها و کمبود وقتم بنا بر دلایلی که دوست هم ندارم بهشون فکر کنم انگیزه نوشتنو از دست داده بودم ولی ... نمیدونم شاید امروز یه جورایی زیادی خسته شدم ... شاید هم نخواستم این بلاگ هم جزئئ از همون خاطراتی بشه که بنا بر همون دلایل که نگفتم دوست نداشته باشم بهش فکر کنم . حالا چرا نگفتم و اینکه چرا نخواستم ! ؟ فکر میکنم یه جور خود درگیری باشه! البته این جور خود درگیری ها.. وقتی که آدم در جریان یک تغییر بزرگ فکری هست همیشه اتفاق میافته . میدونید یه واقعیت خیلی تلخه که همیشه گذشت زمان و تجربه کردن شرایط مختلف به زور هم که شده آدم رو مجبور میکنه یه واقعیت هایی رو بپذیره و یا اینکه بهتر بگم تسلیم شه . ببینم تا حالا شده با یه گاو مچ بندازین ؟!! اگه این کارو بکنین میفهمین که درسهایی که یه گاو به شما میتونه بده چقدر متنوعه ! بیچاره غیر از خوبی هیچ کاری از دستش بر نمیاد ! واقعا شرم آوره که ما میخوریمش .. . هیچوقت دوست نداشتم اونچه رو که میبینم باور کنم ! همیشه همینه.. آدم هی مقاومت میکنه ... بعدش هم خسته میشه میشه مثل خیلی های دیگه ! چقدراین تغییر شرم آور و زشت میتتونه باشه .. ولی از یه چیزی که مطمئنم اینه که این هم یکی دیگه از قوانینی هست که خدا این دنیا رو بر پایه اون خلق کرده ! اگه یه کم کتاب قانون اساسی جنگل رو مطالعه کرده باشین دیگه نیازی به توضیح بیشتر من نیست همه چیز اونجا نوشته ! اصلا این طبیعت لامصب همش پر از درسه .. من نمیدونم حالا از خدا پیش کی شکایت کنم ؟ !! به قول معروف .. خودت کردی که لعنت بر خودم باد ! حالا هی نگین همشو گردن خدا ننداز لااقل تو این یه مورد حق با منه جوهره و ذات طبیعت همینه و متاسفانه ما هم جزیی ازشیم ! شاید هم این همون آزمایش خداست که میگن ! نمیدونم هر چی که هست زشت و بی رحمانست ! من همیشه مخصوصا حالا بیشتر از هر وقت دیگه برای خودم فقط یه چیز از خدا خواستم و اون اینکه خدایا حالا که داستان اینه ..تو رو به خودت قسم حتی برای یه لحظه هم که شده منو محتاج بنده های خودت نکن . تصمیم دارم معنی دوستی رو تو ذهنم یه تغییرات کوچیکی بدم ! یه جورایی که قیافش خیلی هم بی ریخت نشه !ء

***

هر چه را که هست مینویسم و آنچه که مینویسم دیر زمانیست که نیست...میخواهم که تنهاییم را با سکوت بیامیزم و سایه وار بسرایم آنچه را سرودنی نیست بر شاخه های عریان شانه های انتظار ....ء

سلام دوستان

2006-06-11T20:04:00.000-04:00

سلام دوستان خوبم ، متاسفم که چند وقتی نبودم واقعیت اینکه تو این چند وقته خیلی گرفتاریهام زیاد شده و حتی با چتد وقتی هم دسترسی به اینترنت نداشتم چون تقریبا همه چی تو زندگیم تغییر کرده ؛ کارم.. محل زندگیم.. حتی شهری که توش زندگی میکردم دلم برای بلاگم و شما دوستان خوبم تنگ شده بود . گرچه هنوز هم گرفتاریهام خیلی زیاده ولی سعی میکنم بیشتر سر بزنم . میدونید همیشه هماهنگی با شرایط جدید خیلی سخته وتا مدتی وقت آدم کاملا گرفته میشه.ایشالا بیشتر میبینمتون. با آرزوهای خوب برای شما

اصلا به تو چه؟؟

2006-04-14T21:26:00.000-04:00

من امروز خیلی عصبانیم ! اصلا نمیفهمم چرا در رابطه با هر مسئله ای باید جواب پس داد ؟

چرا ما انسانها همیشه و البته درمورد حساس ترین و مهمترین مسایل زندگی ؛ هدف رو قربانی وسیله میکنیم؟ مگر نه اینکه ادعا داریم ارچعیت ما به حیوانها همان عقل ماست ؟! پس چرا بخاطر اختلاف عقاید شخصی که حتی میتواند خصوصی ترین مسایل ذهنی هر کسی به حساب بیاید با یکدیگر دشمن میشیم؟ چرا بجای اینکه زندگیمان رو بر پایه عقاید بی اساس عده ای سودجو بنا کنیم انسانیت رو محور اصلی زندگیمان قرار نمیدیم ؟ مطمئنم که اگر ما آدمها بجای اینکه از ترس فکر کردن و یا اشتباه ، اختیارمان را به دست اینو آن بسپریم ؛ راه زندگیمان را با همان عقل و شرافت خودمان؛(هر چند هم که اندک! ) طی کنیم ، دنیایی بسیار بهتر را میتوانیم بسازیم .؛

برتراند راسل میگوید" مشکل این دنیای ما اینست که چاهلان مطمًنند و دانایان مردد .." داشتم فکر میکردم پس آن عده سوم کجایند؟ آنانی که دانایان مطمئنند؟! آنهایی که در کمال دانایی بر افکار جاهلاته بطوری مصرند که دانایان مردد را مردد تر و جاهلان را مصمم تر میکنند و صد البته هم از توبره میخورند و هم از آخور . به عقیده من مشکلات بشریت رو ایندسته از افراد رقم میزنند نه جاهلان.؛

گر چه به تعریفی شاید بتوان گفت ؛ اینگونه افراد؛ دانایان فـقـیـرند ! چرا که دارند آنچه را که جاهلان ندارند و ندارند وسیله حرکت در روند انسانی را..که اندکی شرافت است . و صد افسوس که ما جملگی زمام سرنوشت خود را بدست اینگونه افراد دهیم !؛ بیایید به خود آییم !؛

اوشو میگوید؛ "درختان نزد کشیش نمی روند ؛ آنان می رقصند و از خورشید لذت می برند !"؛

وقتی که شب گفت....؛

2006-04-07T05:58:00.000-04:00

وقتی که باد...؛

با بالهای بلند خویش ؛

گونه های شب را نوازش میکرد ...؛

شب ، بیدار بود ؛ اما هیچ نمیگفت...؛
وقتی که سینه ریز نقره رنگ ماه

برسینه سیاه ظلمت خود نمایی میکرد...؛

شب ، بیدار بود ؛ اما هیچ نمیگفت...؛
وقتی که از صدای شرشر باران ..؛

لای لایی آشنا در گوش مینشست ...؛

شب بیدار بود ؛ اما هیچ نمیگفت
وقتی که روز..؛

از پشت آن کوه بلند سرک کشید

شب ، از همیشه بیدارتر بود ؛

اما باز هم چیزی نگفت !؛
روز به شب گفت :؛
شب زشت... گم شو، نوبت سیاهی و ظلمت به سر رسید

برو و چادرعـزای سیاه خود را بر سر مردم نگون بخت دیگری بگستران ؛
باز هم شب چیزی نگفت !؛

آهسته رفت...؛

اما وقت رفتن...؛

من شنیدم ، که زیر لب آرام گفت...؛
تو رویا را از مردم میگیری ؛
واما من ...؛

رویاهایم ...؛

دلم برایتان تنگ میشود!؛

تا شبی دیگر.........؛

صبح به خیر ...!؛

آه ...حیف... امشب هم تمام شد !؛

تنها بودن تنها راه من است !؛

2006-03-29T22:53:00.000-05:00

به راستی مرز بين خود دوستی و خودپرستی کجاست؟ هميشه معتقد بودم، خود دوستی مقدس ترين نیازما در راه رسيدن به هدایت است.. به شعله ورشدن... به تکامل . واما خود پرستی .. گم شدن ، به بیراهه رفتن و بزرگترين سد باز دارنده ماست ،خود دوستی یک نیاز است و خود پرستی یک خواسته .. گر چه همگان قادر به تفکيک اين دو از هم نيستند . در تئوری برخی افراد پذیرفتن واقعیت وجودی خود مترادف با تنها شدن است و بازهم چه سخت است برايشان تمايز بين تنها بودن و تنها شدن ." روح عصيانگر" اوشو را ميخواندم ، مملو از هيجان بودم... آنچه که بود ضمیر خود من بود !کاش ميشد اين کلمات را خورد .. نه فرياد کشيد خواستم گزیده ای کوتاه را برای شما دوستانم هم بنويسم ؛ کوتاه که نه... کلی نوشتم دلم نيامد این کلمات را سلاخی کنم ( مثل وزارت ارشاد!!!)مطمئنم که چند بار ميخوانيد..؛

تمام بوداییان می کوشند تا نسخه ی کربنی گوتام بودا شوند. او یک آموزش دارد: اگر از آن پیروی کنید، درست مانند او خواهید شد، تمام مسیحیان نسخه های کربنی هستند: نسخه ی اصلی عیسی مسیح !؛

"... اما من هیچ آموزشی ندارم. زندگی من زندگی یک عصیانگر است. من نظریه، فلسفه و الهیاتی ندارم که به شما آموزش دهم. من فقط تجربه ی عصیانگری خودم را دارم تا با شما قسمت کنم و شما را دچار عصیانگری سازم. و وقتی شما یک عصیانگر بشوید، نسخه ی کربنی من نخواهید بود: برای خودتان پدیده ای منحصربه فرد خواهید بود.؛

تنهابودن نه فقط راه تو است به سوی حقیقت، راه همگان است. این تنها راه است. تمام رویکرد تو از همان آغاز اشتباه بوده است. نخست: زندگی خودش برای خود یک دلیل است. لحظه ای که دیگری را دلیل زنده بودنت کنی، به راهی خطا رفته ای
می گویی، " وقتی ده سال پیش پدرم مرد، تنها دلیل زنده بودنم را ازدست دادم. " این رویکری بسیار خطا است، روشی غلط برای نگاه کردن به چیزهاست. پدر هرکسی دیر یا زود خواهد مرد. پدر پدر تو باید مرده باشد... و با این وجود پدرت زنده ماند .؛
تو برای خودت زنده نبوده ای، همیشه به کسی نیاز داشته ای تا دلیل زنده بودنت باشد. آن دلیل در هرلحظه می تواند ازبین برود: پدر خواهد مرد، مادر خواهد مرد، همسر می تواند با دیگری برود، تجارت می تواند ورشکسته شود. اگر تو هرچیزی غیر از خودت را دلیل زنده بودنت بسازی، به خودت توهین کرده ای، خودت را تحقیر کرده ای و از این نوع تحقیر پشتیبانی می شود؛ شاید پدرت از آن حمایت می کرده است.؛
هر پدر و هر مادری می خواهد که فرزندانش برای او زندگی کنند. این درخواستی عجیب است: اگر بتواند برآورده شود، آنوقت هیچکس نمی تواند در این دنیا زندگی کند: تو باید برای پدر خودت زندگی کنی و پدرت باید برای پدرش زندگی کند، ولی هیچکس نمی تواند برای خودش زندگی کند! و تازمانی که برای خودت زندگی نکنی نمی توانی هیچ خوشی و سروری پیدا کنی. تو زندگیت را کشانده ای، شرافت و حرمت به خویشتنت را از دست داده ای
پدرت باید برای خودش زندگی می کرد و باید برای خودش می مرد. تو نمی توانی برای پدرت بمیری، پس چگونه می توانی برای او زندگی کنی؟ و این توهینی به پدرت نیست که تو باید برای خودت زندگی کنی
اگر والدین واقعا درک می کردند، به فرزندانشان کمک می کردند که به آنان وابسته نباشند و هیچ نوع تعلق خاطر تثبیت شده نداشته باشند: تعلق تثبیت شده به پدر، به مادر... تمام تعلق خاطرهای تثبیت شده متعلق به ذهن آسیب دیده است. فقط آزاد بودن و تماماٌ برای خود زندگی کردن نشانه سلامت روحانی است
و آنوقت مرا ملاقات کردی و باردیگر آن داستان کهنه را شروع کردی. پدرت مرد و تو می باید هرروز تنها زندگی کنی. آیا نمی توانستی یک دوست پیدا کنی؟ نمی توانستی زنی را برای دوست داشتن بیابی؟ نمی توانستی زندگی خودت را بسازی و آن را وقف موسیقی یا شعر یا رقص یا نقاشی کنی؟ پدر همیشه با تو نخواهد ماند.... و آنوقت با دیدن من، تو آن تعلق خاطر ثابت را به من منتقل کردی. بدون اینکه حتی از من اجازه بگیری! تو یک جای خالی داشتی و فکر کردی که پدری یافته ای!؛
تصادفی نیست که مذاهب خدا را "پدر" می خوانند. این ها افکار مردمان روانپریش است. مسیحیان کشیش های خود را "پدر" می خوانند. این مذاهب که خدا را "پدر" می خوانند و کشیشان خود را "پدر" خطاب می کنند، بجای اینکه به شما کمک کنند تا از روانپریشی و بیماری خود بیرون بیایید، به شما کمک می کنند تا بیشتر بیمار شوید و روانپریش تر گردید. تمام تجارت آنان به بیماری شما وابسته است
دست کم باید از من درخواست می کردی که آیا مایلم پدر تو باشم! همان روز سعی می کردم تا جهت خودت را تغییر بدهی. زندگی برای خودش کفایت می کند. انسان برای دیگری زندگی نمی کند. حتی اگر کسی را دوست داری، بخاطر خودت دوست داری، زیرا تو احساس شعف می کنی. دیگری فقط یک بهانه است. اگر از دوستی لذت می بری، این لذت تو است؛ دوستان فقط کمک می کنند تا اشتیاق خودت را ارضا کنی
و آنوقت زندگی سالم است، و تنها انسان سالم، از نظر روانی سالم، می تواند وجود روحانی خویش را کشف کند. انسان بیمار نمی تواند حرکت کند، او بسیار زیاد درگیر خواسته های روانی خودش است که برآورده نشده باقی خواهند ماند و مانند زخم برجای خواهند ماند. وگرنه، مرگ پدرت می توانست به تو کمک زیادی کند تا هشیار شوی که باردیگر به کس دیگری وابسته نشوی.؛
ولی تو ابدا از هوشمندی خودت استفاده نکردی. این وابستگی به پدرت بود که تولید اندوه و رنج کرد. حالا پدر رفته است؛ نخستین گام انسان هوشمند باید این باشد که اجازه ندهد این دوباره تکرار شود. انسان باید بیاموزد که تنها باشد
این به آن معنی نیست که تو باید از دوستان و خانواده و مردم و جامعه ببری، نه. هنر تنها زندگی کردن به معنی ترک دنیا نیست؛ هنر تنها زندگی کردن فقط به این معنی است که تو به هیچکس وابسته نباشی. از مردم لذت می بری، عاشق مردم هستی، همه چیز را با مردم تقسیم می کنی، ولی قادر هستی به تنهایی زندگی کنی و بااین وجود مسرور باشی. این طریق مراقبه است
تصادفا به اینجا وارد شدی و همان اشتباه را باردیگر مرتکب شدی. به من طوری نگاه کردی که گویی من پدرت هستم. ولی من پدر هیچکس نیستم... من حتی ازدواج نکرده ام !؛
خیلی عجیب است که خدا، که حتی ازدواج نکرده، پدر خوانده می شود، و کشیشان، که حتی ازدواج نمی کنند و فرزندانی ندارند، "پدر" خوانده می شوند! زیرا همه کس، یک روز دلش برای پدرش تنگ خواهد شد؛ آنوقت آنان جایگزین خواهند بود! آنان پدران جایگزین هستند، ولی آنان نیز فانی هستند، پس هر روزی می توانند بمیرند. حتی پاپ هم می تواند هرلحظه وربپرد! بنابراین مذاهب یک پدر ازلی خلق کرده اند دست کم خدا همیشه با تو خواهد ماند و تمام مذاهب خدا را بعنوان همیشه حاضر توصیف کرده اند همه جا حاضر، برهمه کار قادر و همه چیز دان
داستان راهبه ای را شنیده ام که عادت داشت با لباس حمام بگیرد. راهبه های دیگر از این ماجرا آگاه شدند و بنظرشان جنون آمیز رسید. از آن راهبه پرسیدند، "چه خبر است؟ چرا لباست را درنمی آوری و درست و حسابی حمام نمی کنی؟
او گفت، "چطور چنین کنم؟ خداوند همه جا حاضر و ناظر است." حتی در حمام دربسته نیز تنها نیستی. به نظر می رسد که خدا نوعی "تام چشم چران" باشد! پس هروقت در حمام را می بندی، خوب همه جا را نگاه کن __ اوباید در گوشه ای پنهان شده باشد تا تماشا کند که چه چیز می گذرد!؛
آن راهبه منطقاٌ درست می گفت، اگر این نظریه که خدا همه جا هست درست باشد، پس به یقین نمی تواند فقط به این خاطر که خانمی حمام می گیرد آنجا را ترک کند او اینقدر نجیب زاده نیست! حتی اگر در بیرون هم بوده باشد، وارد حمام می شد! آن راهبه از نظر منطقی کاملاٌ درست عمل کرده بود
ولی این خدا فقط برای این خلق شده که به کسانی کمک کند که همیشه نیازمند شکل پدر هستند: که امنیت آنان باشد، که حساب بانکی آنان باشد. بدون او آنان در این جهان پهناور تنها خواهند ماند. تو این مفهوم را حتی به اینجا آورده ای. ولی من نمی توانم از روانپریشی تو حمایت کنم. من اینجا هستم تا تمام انواع روانپریشی های شما را نابود کنم، تا به شما بهبور روحانی ببخشم.؛
نخستین اصل این است: آزادی از همه کس: پدر یا مادر، شوهر یا همسر. و به یاد داشته باش، بازهم تکرار می کنم: آزادی به این معنا نیست که تو باید همه چیز را ترک کنی. درواقع، کسانی که ترک دنیا می کنند آزاد نیستند: آنان از روی ترس ترک دنیا می کنند: آنان می ترسند که اگر از خانه فرار نکنند نتوانند آزاد باشند. ولی اگر آنان نتوانند در خانه آزاد باشند، حتی در هیمالیا هم نمی توانند آزاد باشند. شاید تنها در هیمالیا نشسته باشند، ولی به همسرشان فکر می کنند و به فرزندانشان و به دوستانشان فکر می کنند. تمام آن جمعیت آنجا حضور خواهند داشت
تو باید هنر مراقبه را بیاموزی. تمام این هنر از یک واقعیت ساده تشکیل شده: به سمت درون برو، زیرا در آنجا جامعه وجود ندارد، پدری نیست، مادری نیست؛ تو تنها هستی. مطلقا تنها. به دورن حرکت کن و خودت را پیدا کن، و ناگهان تنهایی تو دستخوش یک دگرگونی می شود: تنهایی تو به تنها بودن بدل می گردد. تنهایی بیمارگونه است؛ تنهابودن زیباست، بسیار زیبا
می گویی، " ولی حالا، با شما، من بیشتر و بیشتر احساس تنهایی می کنم .؛
این تمام شغل من است: که مردم را بیشتر و بیشتر به سمت تنها بودن سوق دهم. ولی به یاد داشته باش: احساس تنهایی کردن، تنهابودن نیست. تفاوت بسیار ظریف است، ولی باید بطور روشن درک شود: وقتی احساس تنهایی می کنی، دلت برای کسی تنگ می شود؛ وقتی دلت برای پدرت تنگ شده بود، احساس تنهایی می کردی. وقتی دلت برای کسی تنگ نشود، بلکه خودت را یافته باشی، آنوقت تنها خواهی بود ولی احساس تنهایی نخواهی کرد .؛
و تنهابودن بسیار زیباست. تمام قید ها و زنجیرها ازبین رفته است، تمام روابط ناپدید شده اند، هیچ چیز معرفت تو را آلوده نکرده است. مانند یک درخت سدرلبنانی تنها ایستاده ای، بلند و رشید در آسمان سربرافراشته ای؛ و هرچه بالاتر بروی تنهابودنت بیشتر و بیشتر می شود.؛
بنابراین اگر با بودن در اینجا بیشتر وبیشتر احساس تنهایی می کنی، خوب است. ولی می دانم که واژه ای نادرست به کار برده ای، می خواستی بگویی "بیشتر و بیشتر احساس تنهایی دارم" اگر احساس تنهابودن داشتی، شعف و شادمانی عظیمی در خودت می یافتی آن شعفی که فقط آزادی می تواند آن را بیاورد، سروری که از درون هسته ی درونی خودت برمی خیزد. و چون اینک خودت را شناخته ای، می دانی که مرگی وجود ندارد، پس نیازی به هیچ امنیت و هیچ حفاظی نیست .؛

_________

"؛"روح عصیانگر

سخنان اوشو

ترجمه دوست خوبم آقای محسن خاتمی

_________

در پستهای بعدی سعی میکنم قسمت دیگری ازهمین فصل را بنویسم .؛

تکرار یا تنوع.. مسئله این است !؛

2006-03-23T21:46:00.000-05:00

واقعیت اینکه دست روزگار مخصوصا شرایط این روزها و البته خواندن بعضی کامنت ها و بلاگهای برخی از دوستان عزیز بالاخره منو به فکر کردن واداشت و در نتیجه باعث شد به نتایج خیلی عجیبی برسم ! البته ممکنه این موضوع به نظر مسخره بیاد اما من به این نتیجه رسیدم که حداقل در این سیستمی که ما در اون زندگی میکنیم امکانش هست که نه تکراری وجود داشته باشه و نه تنوعی !حالا چطور همچین چیزی ممکنه!؟

اول از همه چطوره واژه تکرار رو معنی کنیم ؛ اصلا برداشت شما از واژه تکرار چیه؟ آیا بعقیده شما هر اتفاقی که مکرر میشه همون معنی تکراره ؟ اگه جوابتون نه هست که خیلی لطف کردید برای من هم یه توضیح مختصر بدید و من گیج رو هم روشن کنید! ؛ اما اگر با من موافقید پس دیگه فکر نمیکنم بتونید تعریفی برای تنوع داشته باشید ! خوب مگر نه اینکه این طبیعت .. جهان وتمام عالم هستی اسیر چرخش و تکراره؟ مگر نه اینکه تمام چرخه طبیعت ؛ کهکشانها ... تا کوچکترین ذرات هستی مثل الکترونها در یک تکرار به دور خودشون میچرخند ؟ آیا شما میتونید موردی رو برای من مثال بیارید که از این قاعده مستثنا باشه؟ اگه میتونید که باز هم ممنون میشم لطف کنید و به من هم بگید و اگر با من موافقید که یه سوال پیش میاد ! در عالمی که همه چیز دستخوش تکرار هست و ما انسان هاهم جزئی کوچک از این سیستم هستیم چطور میتونیم جدا از این قاعده و به دنبال تنوع باشیم؟ پس بطور کل تنوع وجود خارجی نداره و البته چون تکرار در مقایسه با تنوع معنی پیدا میکنه پس در نتیجه تکرار هم معنی خودشو از دست میده یعنی نتیجه میگیریم در این عالم هستی نه تکراری هست و نه تنوعی !؛ خطاب به اون دوستانی که از تکرار مخصوصا تکراری بودن این روزها خیلی رنج میبرن؛ پس زیاد خودتونو اذیت نکنید ؛ اصلا هیچی نیست !!!؛

ولی از شوخی گذشته (گر چه چندان شوخی هم نبود!..) فکر کردید شاید بعضی از تکرارهاهم مفید باشن ؟ و یا در اونها معنی و مفهومی نهفته باشه !؟ شاید خیلی از اتفاقاتی که در طبیعت رخ میدن هم حرفی برای گفتن داشته باشن! مثل فصل تازه شدن طبیعت و اینکه هر سال این تولد بصورت یه سیکل اتفاق میافته ! شاید منطقی باشه که قبول کنیم ما هم جزئی از سیستم چرخشی جهان و طبیعت هستیم و توی این سیکل قرار داریم . من فکر میکنم این جهان بر پایه هایی بنا شده.. مثل عمل و عکس العمل ؛ مثل چرخش و سیکل ؛ مثل اساس نسبیت و یا مسائل دیگه که ما آدما از خیلی هاشون شون سر در نمیاریم! بطور مثال .. فکرشو بکنین... انگار که شما کامپیوترتون پروروگرام کنید و بعد روشنش کنید و اونوقت سیستم طبق قوانینی که شما براش تعیین کردید شروع به کار کنه و یه سری کارهایی رو انجام بده ؛ در این صورت همه چی تحت کنترل شماست ؛ حتی اون ویروسی رو هم که خودتون ساختید و محض سرگرمی انداختینش توی سیستم که باهاش بازی کنید ! ما آدما دائما در حال بهم زدن همه چیز هستیم و از طرفی در تلاش رسیدن به جایی که خودمون هم نمیدونیم کجاست پس شاید بهتر باشه که بجای موندن و قکر کردن فقط بدویم ! ما باید حدود اختیارات خودمون رو بشناسیم و اینو بفهمیم که تصمیم گیرنده نهایی ما نیستیم! گر چه خیلی لذت بخش نیست ولی این نتیجه ای هست که در آخر بهش میرسیم پس اگه زودتر برسیم موفق تر از کسانی هستیم که واقعیت رو نمیپذیرند و یا دیر تر میرسند ! به قول خیام

قومی متفکرند اندر ره دین

قومی به گمان فتاده در راه یقین

میترسم از آنکه بانگ آید روزی

کای بیخبران راه نه آنست و نه این

حالا نمیدونم آیا اون کسی که صاحب همه چیزه و ما بهش میگیم خدا از این بازی که برای ما ترتیب داده لذت میبره؟ البته حتما میبره !ولی شاید تعریف لذت های سادیستیک برای ما و خدا متفاوت باشه!؛ گر چه ، شاید هم کلا داستان یه جور دیگه باشه.. !؛

سال نو مبارک

2006-03-20T15:29:00.000-05:00

بر چهره گل نسیم نوروز خوش است

در صحن چمن روی دل افروز خوش است

از دی که گذشت هر چه گویی خوش نیست

خوش باش و ز دی مگو که امروز خوش است

-
بالاخره سال نو هم تحویل شد مثل هر سال !شاید فکر کنید... ای بابا یه روز تکراری مثل همه روزا ! چی شد مگه؟ هیچی ! چه اتفاق خاصی افتاد ؟ چه تحولی ایجاد شد؟ هنوز هم داره زمان میگذره؛ درست مثل چند ساعت پیش که توی سال گذشته بودیم..خوب واقعا هم همینه !؛

اما از طرفی هم اگه بخوایم منتظر یه معجزه باشیم ، هیچوقت هیچ اتفاقی نمیافته. این ماییم که باید فرصت ها رو ایجاد کنیم . بهترین کاری که میشه کرد اینه که این موقعیت رو به عنوان بهانه ای ببینیم برای یه سری تصمیم گیری ها و تغییرات اساسی که چند وقتی هست پشت گوش انداختیم .؛

سال نو همتون توام با شادی و سلامت باشه

2006-03-19T23:37:00.000-05:00

اصلا چه اهمیتی داره که بوی عید نیاد؟چه اهمیتی داره که اصلا یه درخت هم شکوفه نزده باشه؟ چه اهمیتی داره که اصلا سفره ای در کار نباشه؟ چه اهمیتی داره که موقع تحویل سال کسی نباشه که کنارت بشینه و با همدیگه منتظر تحویل سال نو بشین؟ چه اهمیتی داره که دلت برای همه تنگ شده باشه و هیشکی هم پیشت نباشه؟ چه اهمیتی داره که حتی نتونی بگی چته؟!؛

در عوض میتونی خاطرات خوبتو به یاد بیاری.. با خدای خودت خلوت کنی.. .. تک تک سین های هفت سینو تو دلت بچینی .. میتونی خدا رو شکر کنی بخاطر تموم چیزایی که الان داری و میتونستی که نداشته باشی ؛ میتونی لااقل از چیزایی که داری لذت ببری

خدا رو شکر وقتی که هیشکی نیست لااقل خدا هستش

2006-03-15T19:06:00.000-05:00

وسلامی به لطافت بهاردل انگیز به شما دوستان خوبم

خوب دیگه شمارش معکوس برای سال نو شروع شده و طبیعت در حال تولدی دوبارست ؛ بیاین ما هم خودمون رو بدست جریان جاری طبیعت بسپریم وتازگی و تولد دوباره رو تجربه کنیم ؛ نگذاریم در این هنگام که همه چیز به سمت تحول و زیبایی پیش میره

رخوت و افسردگی ما رو از فرصت همگام شدن با طبیعت محروم کنه.؛

باید که سختیهای سال گذشته رو بدست تاریخ گذشته بسپریم و همیشه به یاد داشته باشیم که این انرژی های مثبت ماست که فرداهای مثبت و روشن ما رو رقم میزنه . بعقیده من بزرگترین تصمیمی که هر کس میتونه برای زندگیش بگیره اینه که مثبت فکر کنه و البته عمل کنه ؛ کار آسونی هم نیست اما اگر آسون هم بود دیگه تصمیم بزرگی نمیشد ! ؛

بهرحال در این روزهای باقی مونده به سال نو امیدوارم هرجایی که هستین حسابی خوش و خرم باشین و لبای قشنگتون پر از خنده.؛

این آهنگهای با مزه روهم براتون گذاشتم که مطمئِن بشم خنده به لبتون هست

دی-جی بگور برره ای !؛ فقط گوش کنید!؛

یه روز عجیب مثل خیلی از روزای دیگه!!!؟

2006-03-04T21:53:00.000-05:00

امروزکه گذشت خیلی روز عجیبی بود! نه اینکه اتفاق عجیبی افتاده باشه، نه.. اتفاقا خیلی هم یکنواخت بود اما همش احساس میکردم که لحظاتم رو یه بار از قبل مرور کردم! البته بار اول که نیست و میدونم شما هم بارها این تجربه رو داشتین پس بیاین چند دقیقه با همدیگه در مورد این موضوع فکر کنیم ؛

اول بیاین از یه سوال شروع کنیم و اون اینکه آیا ما در گذشته های خیلی دور آیا مشابه این لحظات رو گذروندیم یعنی اینکه دوره یا دوره های زندگی دیگه ای هم داشتیم یا اینکه ..همه چی فقط مربوط به زندگی جاری ماست ؟!؛

اگه(( فعلا)) فرض رو بر این بگذاریم که ما فقط یک دوره زندگی داریم و اتفاقاتی که تجربه میکنیم فقط محدود به زندگی جاری ماست، پس به احتمال زیاد ما باید این لحظات رو یا در بیداری گذرونده باشیم و یا در خواب . فکر میکنم در مورد نظریه اول خیلی بعید به نظر برسه یعتی اینکه معمولا حافظه ما اینقدر هم بد نیست که مثلا نتونیم به یاد بیاریم تا حالا به عمرمون توی این شهر نیومدیم و در نتیجه خاطراتی هم توی این شهر نداشتیم یا چیزی مشابه این مورد ! پس چه دلیلی میتونه پشت این موضوع عجیب باشه ؟

خیلی مختصربگم ؛ برداشت من اینه که ..من فکر نمیکنم اتفاقاتی که برای ما میافته از پیش تعیین شده باشه بلکه فکر میکنم شرایطی که برای ما پیش میاد بسته به لیاقتی هست که برای خودمون ایجاد کردیم ، یعنی اینکه نه تنها سرنوشت ما از پیش تعیین شده نیست بلکه این خود ماییم که اونو میسازیم، البته ابزارش هم به ما داده شده و اون هم قدرت اراده ماست ، من فکر میکنم که این موضوع ، میتونه هدف دار بودن اراده و در نتیجه زندگی رو توجیه کنه؛ ما از طرفی خودمون همیشه چند قدم عقب تر ازشرایط و اتفاقاتی هستیم که برای خودمون رقم زدیم و از طرفی تا حدود زیادی هم قادر به تغییر اون شرایط ! البته این وابستگی های مادی هست که ما رو عقب تر نگه میداره . وابستگیهای مادی که باعث میشه ما همیشه تابع دومحدودیت بزرگ زمان و مکان باشیم .؛

ولی روح چیزی ورای مادیت هست ، یعنی محدود به زمان و مکان نیست و شاید نکته همینجا باشه . روح های سبکتر از افق دید وسیعتری برخوردار هستند و در نتیجه میتونن گاهی جلوتر از زمان حرکت کنند و قبل از اینکه اتفاقی بیافته بتونن اونو ببینن . این موضوع در بعضی اشخاص حتی بطور ارادی هم میتونه اتفاق بیفته که در این صورت بستگی به میزان و درجه عدم وابستگی روح به جسم داره . این نظریه به منطق من تا حدود زیادی جور در میاد؛

ولی در هر صورت این موضوعها خیلی پیچیدن و هیچوقت هم که نمیشه بطور قطعی نتیجه ای گرفت. گرچه.. خوب خیلی وقتا مثل امروز بد جوری فکرمو مشغول میکنن!؛

راستی ... شما در این مورد چی فکر میکنید ؟!؛

2006-02-26T22:38:00.000-05:00

اگه شما هم مثل من شاکیرا رو دوست دارید این کلیپ رو ببینید
don't bother

شهر قصه(همون خاله سوسکه خودمون !؛

2006-02-26T19:54:00.000-05:00

سلام دوستان

فکر نمیکنم کسی شهر قصه رو نشناسه! من که همیشه از این قصه خیلی لذت بردم،هنور هم از شنیدنش سیر نمیشم .

اینجا گذاشتم که شما هم گوش کنید ؛

متن نمایشنامه این قصه

قسمت1 قسمت2 قسمت3 قسمت4

قسمت5 قسمت6 قسمت7 قسمت8

2006-02-23T23:44:00.000-05:00

سلام به تمام دوستانی که به این بلاگ سر میزنن میبخشین که یه مقدار دیر خودمو معرفی کردم

راستش چند وقت پیش که این بلاگ رو درست کردم یشتر قصدم کنجکاوی بود، ولی کم کم خوشم اومد!خوشحال میشم شما هم اگه میاین و سر میزنین, یه چیزایی واسم بنویسین به هر حال دنیا دنیای ارتباطاته مگه نه!؟

در مورد خودم اگه بخوام براتون بگم ...راستش الان حدود 2 سالی هست که از ایران خارج شدم و الان هم نیویورک زندگی میکنم .. گر چه بعضی اوقات احساس میکنم چند ساله که از ایران خارج شدم! بسکه ماجراهای عجیب و غریب داشتم تو این مدت! نه اینکه راحت بوده باشم ولی راضیم خوب.. بالاخره کلی تجربه پیدا کردم. مثلا... اینو فهمیدم که آدم هر جایی که باشه از هر لحظه ای که داره باید تموم لذتشو ببره . خوب ...حرف زدنش راحته ولی باید درکش کنی واقعا خیلی اوقات که میشینم و خاطرات چند سال پیشمو مرور میکنم میبینم چقدر خوش میگذشت

چه دوستای خوبی داشتم!چه روزای قشنگی که شاید نتونستم لذت واقعیشونو ببرم اون هم به این دلیل که فکر میکردم احتمالا لذت یه جور دیگست !؛

چی بگم... بعضی اوقات دیدن چند لحظه پدر و مادر و خانواده رو با هیچ چی عوض نمیکنی! نمیدونم اصلا چی شد حرف به اینجاها کشید !شاید امشب خیلی دلم گرفته.. واقعا که تنهایی خیلی بده .ولی یه چیزی که ازش سر در نمیارم اینه که چرا همه آدما از تنهایی مینالن همه هم تنهان؟

2006-02-17T23:27:00.000-05:00

پست(( فضای رایگان برای آپلود فایل ها تون)) رو آپدیت کردم اگه به کارتون میاد حتما سر بزنید

مادرم دلم برایت تنگ است

2006-02-16T22:39:00.000-05:00

مهربانم مادرم
دفترغمگین چشمانت گواه از رنج توست
از من نادان مرنج
گر خطاها کرده ام این از نبود مهر نیست
با خدای خویش هم بس ناسپاسی کرده ام

دوست دارم

یخ

2006-02-13T21:15:00.000-05:00

یخ

دوست داشتم چشمهایم را به تو هدیه میکردم
تا که بنشینی در آنها
و در گرمای چشمانم فراموش کنی سرمای دلهای یخ زده مردم را ..
اما.. تو خود یخ بودی و شکستی آینه چشمم را با سردی نگاه خویش
و بر خاک ریختی ذره ذره اش را
در دانه های اشکم
و حتی ندیدی
عکس خود را
در سکوت اشکهای خونینم
که فرو میرفت در زمین قلبم
و میرست در آسمان احساسم
با میوه هایی آتشین..
..........................

دوست داشتم دستهایم را به تو هدیه میکردم
تا بنوشی نوازشهای پنهان گشته در دستهایم را
چون پروانه ای از گلبرگهای عشق
در آینه محبت گیسوانت را با آنها شانه زنی
و با بال و پر دستهایم
به پرواز در آیی در عرش احساس..
اما تو....
ندیدی دستهایم را که بسوی تو گرفته بودم
چرا که چشمهایت را بسته بودی
..........................

و دوست داشتم لبهایم را به تو هدیه میکردم
تا برایت آواز بخوانند
و بخوانند افسانه زیبای عشق را هنگام خوابت
اما تو....؛
تو بدون قصه من نیز به خواب میرفتی
.....همانگونه که خواب بودی
هنگامی که من دستهایم را بسوی تو گرفته بودم

همین ...

تشویش

2006-02-12T02:30:00.000-05:00

وقتي از قتل قناري گفتي

دل پر ريخته ام وحشت كرد .

وقتي آواز درختان تبر خورده باغ

در فضا مي پيچد

از تو مي پرسيدم :

به كجا بايد رفت ؟

غمم از وحشت پوسيدن نيست

غم من غربت تنهائي هاست

برگ بيد است كه با زمزمه جاري باد

تن به وارستن از ورطه هستي مي داد

يك نفر دارد فرياد زنان مي گويد

در قفس طوطي مرد

و زبان سرخش

سر سبزش را بر باد سپرد

من كه روزي فريادم بي تشويش

مي توانست جهاني را آتش بزند

در شب گيسوي تو گم شدم از وحشت خويش

حمید مصدق

میخوام خودم باشم از اسارت خسته شدم به خدا ...؛

2006-01-30T22:43:00.000-05:00

چقدر خوبه وقتی که آزادی و میتونی خودت باشی میتونی وقتی از خواب بیدار شدی لبخندهای احمقانه نزنی. میتونی به هر کسی که دوستش داری بگی دوست دارم و هر کسی رو هم تحمل نکنی. مجبور نباشی بخاطر اینکه کله پا نشی حرفهایی بزنی و کارهایی بکنی که خودت از خودت بدت بیاد .. بعدش با خودت چونه بزنی که خودش میخواد من اینجوری باشم...ولی خودت میدونی که خودت نیستی همین مهمه که مثل یه خار توی کفشت آزارت میده ! چقدر خوبه وقتی که بتونی خودت باشی...!؛